سر چه باشد كه فداي قدم دوست كنيم اين متاعي است كه هر بي سر و پايي دارد.
شهادت سالار شهيدن امام حسين (ع) تسليت باد.

برلب آبم و از داغ لبت ميميرم
هر دم از غصّه جانسوز تو آتش گيرم

با هر چه دهان زخم در تن مي گفت
از راز عروج خويش با من مي گفت
آن روز لبان بسته چشمانش
با من سخن از چگونه رفتن مي گفت
خود را چو ز نسل نور می نامیدند
رفتند و به کوی دوست آرامیدند
سیراب شدند زآن که در اوج عطش
آن حادثه را به شوق آشامیدند



![[photoshop-me.blogfa.com]](http://www.uma.ir/up/webwanted.png)
